Minimaliseren Zen doen

Ben ik nu een minimalist?

Acht maanden geleden besloot ik serieus te minimaliseren. Ik wilde ontdekken of minder echt meer is en gooide een maand lang iedere dag iets weg. Het antwoord op deze vraag had ik al snel gevondenmaar minimaliseer ik nu nog steeds? 

Nee, ik ben geen minimalist. Ik vind het ook een beetje tricky om mezelf een minimalist te noemen, terwijl ik zo veel luxe om mij heen heb en hier ook gebruik van maak. Ik leef absoluut niet sober, dat wil ik ook niet beweren. Maar ik was nooit iemand die veel geld uit gaf of die erg gehecht was aan materie. Toch zijn er in de afgelopen acht maanden wel dingen veranderd. Positief en minder positief.

Cliché lijfspreuk

Je kent ze wel, van die (on-)inspirerende teksten die je bij de Action of de Xenos kunt kopen. ‘Verzamel herinneringen, geen spullen’, zou hier prima tussen passen. Als het om minimaliseren gaat, is deze cliché tekst mijn lijfspreuk geworden. Een nieuwe broek doet mij weinig, maar een avondwandeling in het bos, een concert of uiteten gaan met een vriendin wél. Ik vind het fijn om te beseffen dat deze ‘herinneringen’ mij veel blijer maken dan materie, ondanks dat je hier soms ook geld voor moet uitgeven. En dat de behoefte om spullen te kopen veel minder is geworden, minimaal misschien wel.

Op de eerste dag van mijn minimaliseer challenge was mijn koopdrang compleet verdwenen. Bij de meeste aankopen die ik later die maand wilde doen, zei ik tegen mezelf: ‘Ach, dit heb ik nu ook niet in mijn leven, dus waarom zou ik het kopen?’ Hierin is niets veranderd, nog steeds hoor ik deze zin vaak in mijn hoofd. Soms zelfs tot het irritante toe, want wees nou eerlijk: wat heb je nu wel écht in je leven nodig? Als het om materie gaat, heel weinig. Dat is ook één van de redenen dat mijn nieuwe huis nog steeds heel leeg is. Moeite met spullen voor anderen kopen heb ik trouwens niet, integendeel zelfs.

Gekrompen trui

Het was eigenlijk de ultieme test toen mijn vriend per ongeluk mijn favoriete trui in de droger deed. Iedereen heeft wel een kledingstuk waar hij of zij zich extra mooi in voelt of waar een speciaal verhaal achter zit, bij mij was het die trui. Toch moest ik wel even slikken toen het in maat xxxxxs uit de droger kwam. Het viel mij zelfs tegen dat het een tijd duurde voordat ik het kon relativeren. De trui bleek toch meer dan een trui.

Door kritischer naar mijn aankopen te kijken, is het plezier om dingen te kopen ook veel minder geworden.  Ik vind het heerlijk dat etalages van winkels mij bijna niets doen, ik geen wishlist heb van hier tot Tokio en ik liever naar het bos ga dan naar een winkelstraat. Maar soms denk ik wel eens met weemoed terug aan een dag winkelen toen ik vijftien jaar was. Hoe ik weken blij was met mijn nieuwe lakschoenen. Het waren ‘maar’ schoenen, maar het blije gevoel was wel echt. Minder is wel meer, maar is het ook per definitie beter? Daar ben ik nog niet achter.

Hoe bewust denk jij na over je aankopen? 

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply
    Merle
    6 juni 2016 at 10:28

    Wat een fijne gedachtes zijn dat! Ik merk dat ik zelf hier ook steeds bewuster van ben, al is het wel lastig. Wat je zegt, ‘waarom zou ik het kopen als ik het nu niet nodig heb?’ is een goeie lijfspreuk.

  • Reply
    observator
    7 juni 2016 at 22:07

    Met minimaliseren kun je ook te ver gaan. Het zou prettig zijn wanneer er iets meer voorwerpen met vier poten in de kamer zouden staan.

    • Reply
      Shirah
      7 juni 2016 at 22:10

      Haha! Ik zal zorgen dat ik snel meer dan twee stoelen thuis heb.

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.