Natuur Zen doen

Een vakantie lang fluisteren

Geen wekker die je ’s ochtends ruw wakker maakt, geen buurman die aan het verbouwen is of een trein die om het uur langs dendert. Als je echt een oase van rust wilt, is er altijd nog een fluistercamping. Speciaal voor Zenzoekers vertelt Simone over haar bijzondere vakantie: “Soms had ik wel zin om even te gillen.”

“Deze zomer ging ik samen met mijn vriend Kees kamperen in Frankrijk, met onze nieuwe tent in de kofferbak en het boekje ‘Rustiek Kamperen’ als wegwijzer. Op de eerste camping was het minder stil dan ik dacht; je hoorde duidelijk de trein en een drukke weg. Eigenlijk paste dit helemaal niet bij deze idyllische natuurcamping. Toen ik ’s nachts een keer wakker werd, dacht ik: ‘Nu zit ik een uithoek van Frankrijk en hoor ik toch geluiden die ik ook in Nederland kan horen.’ De volgende ochtend hebben we een camping opgezocht die het rustigst beschreven werd in het boekje, dit was ‘Les Lavendes’.”

Alleen fluisteren

“Op de camping werden we begroet door de Franse Regine. Een pittige vrouw met rood geverfd haar en opvallende lipliner. Ze nam ons van top tot teen op en maakte meteen duidelijk dat de camping vol is als mensen haar niet aanstaan, gelukkig kwamen wij door de ballotage. Regine liet ons zelf een plekje kiezen en overhandigde ons een lijst met veertien regels. Van de vloer aanvegen in de douche tot alleen fluisteren met elkaar. Les Lavandes is geen camping met vermaak, maar je kunt wel zwemmen in het zwembad zonder chloor, mooie wandelingen maken naar kleine dorpjes én het ruikt er heerlijk naar lavendel.”

Even gillen

“De eerste twee dagen had ik het gevoel dat ik me in moest houden. Omdat Regine samen met haar man dichtbij het kampeerterrein woont, was ik bang dat ze uit de bosjes zou springen en ‘Sssssst’ zou roepen als ik niet zacht genoeg fluisterde. Ze bleek minder streng te zijn dan ze eruit ziet. Iedereen op de camping hield rekening met elkaar en sprak heel zachtjes. Er zijn maar weinig plekken waar het zo stil is, in de nacht was het zelfs doodstil.

“Als je gefocust bent op geluid, valt het je ineens op hoeveel geluid sommige dingen maken. Zoals de rits van de tent of een scheet op een doodstille camping. Juist omdat het zo stil was op de camping, had ik soms de behoefte om veel geluid te maken. Even gillen bijvoorbeeld of gek dansen op harde muziek, dit deed ik daarom in de auto. Na zeven dagen op deze camping zonder (harde) geluiden en vermaak, vond ik de drukke stad juist weer heerlijk. Voortaan kijk ik altijd van te voren of er geen drukke weg dichtbij de camping ligt. En een fluistercamping? Daar wil ik best twee keer per jaar helemaal tot rust komen.”

Is een fluistercamping iets voor jou denk je?

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Desi
    5 oktober 2015 at 10:06

    Wauw wat gaaf! Dit lijkt me heerlijk. Geen gegil van kleine kinderen, geen luidruchtige jongeren en geen hardpratende mannen met zware stemmen die je overal doorheen hoort. Ideaal lijkt me dit! Alhoewel ik t wel zo missen om af en toe flink de slappe lach te hebben (en ik lach dus super hard altijd).

  • Reply
    Biebie
    5 oktober 2015 at 19:54

    Dat lijkt me heerlijk, en perfect om tot rust te komen. Ik selecteer stiekem ook soms vakantielocaties op een lage score qua kindvriendelijkheid 🙂 Hoewel ik na een week ook wel weer wat geluid om me heen zou willen hebben, en geluid kan maken (zonder dat een vervaarlijke roodharige dame uit de bosjes springt).

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.