Mindfulness Zen doen

Een week in Plum Village: persoonlijke verhalen & leven met aandacht

Een week in Plum Village:

In het eerste deel van mijn verslag over Plum Village las je hoe ik langzaam begin te wennen aan een week vol mindfulness. De tweede helft van de week doe ik weer een hoop nieuwe inzichten op. Maar wat ga ik thuis anders doen?

Dag 4: sociaal contact & levensverhalen

Vandaag is een ‘lazy day’, wat betekent dat je mag doen wat je wil. Ik vind het best een spannende dag, want wat ga ik doen met al deze tijd? Ik word vanzelf vroeg wakker (rond zes uur). Ik besluit thee te halen en daarna een rustige plek uit te zoeken om te mediteren en een paar yogahoudingen te doen. Tot mijn verbazing is er niemand in de ruimte. Met een glimlach begin ik te mediteren. Wat fijn dat ik hier mag zijn.

Na een paar dagen weinig met anderen gesproken te hebben, heb ik behoefte aan sociaal contact. Als ik na mijn ontbijt buiten in de zon thee drink, maak ik een praatje met een andere Nederlandse bezoeker. Inge, zo heet ze, is hier twee maanden. Elke week ziet ze bezoekers komen en gaan. Dat is voor haar best wennen. Hoewel ik het fijn vind om aanspraak te hebben, merk ik dat praten me ook energie kost. Dat had ik niet verwacht.

Plum Village dag 4Mijn kamergenoot vraagt na de lunch of ik wil wandelen naar een andere locatie in de buurt: Upper Hamlet. Ik voel me opgelucht dat ik de komende tijd iets te doen heb. Met nog drie andere dames beginnen we aan de wandeling. Iedereen kent elkaar nog maar net, maar toch worden er al levensverhalen uitgewisseld. De rest van de wandeling zijn de gespreksonderwerpen (gelukkig) iets luchtiger. Tijdens de avondmeditatie neem ik de tijd om alle indrukken van de dag te verwerken. Zoals gewoonlijk val ik als een blok in slaap.

Dag 5: loopmeditatie & mini-picknick

De zon laat zich elke dag iets meer zien, waardoor ik gedurende de week steeds meer last krijg van hooikoorts. In plaats van door mijn neus, adem ik tijdens de ochtendmeditatie daarom door mijn mond. Tijdens het terugkijken van een Dharma talk op dvd, word ik loom. De loopmeditatie hierna komt als geroepen. Heel langzaam lopen we in stilte door het bos. Ik voel mijn laarzen wegzakken in de modder en hoor continu vogels om mij heen. Ik moet denken aan een quote uit de Dharma talk: “Walk as if you are kissing the Earth with your feet. Kissing the Earth with every step, we heal the Earth and ourselves.”

In de middag is het tijd voor een service meditation. Ik help mee met schoonmaken van kratten waar groenten en fruit in heeft gezeten. Met een Franse jongen die ook meehelpt, maak ik een praatje. De Fransman is hier samen met zijn vriendin. Het valt me nu pas op hoe lastig het is om twee dingen tegelijk te doen: luisteren en schoonmaken. Als we klaar zijn, vraagt één van de nonnen of we kopjes willen klaarzetten. Met behulp van kratjes en kartonnen dozen houden we een mini-picknick onder een boom. Ik laat me inspireren door een non die vertelt hoe haar leven er voorheen uitzag: terwijl ze naar haar werk reed maakte ze zich op en at ze haar ontbijt. Inmiddels kan ze zich niet meer voorstellen dat ze zo leeft.

Plum Village dag 5’s Avonds zitten we in een kring op onze meditatiekussens. Iedereen is gevraagd iets te delen, zoals een verhaal, gedicht of een liedje. Bij de opening stelt een non ons de vraag wat we hier hebben geleerd en thuis anders willen doen. Met een bonkend hart test ik de microfoon: ‘Hello?’. Als ik vertel dat ik vooral onder de indruk ben van hoe fijn ik het vind om in stilte te eten, zie ik mensen knikken. Daarna speelt iemand een liedje op de gitaar. Ook worden mooie gedichten voorgelezen en liedjes gezongen. De week is nog niet voorbij, maar iedereen neemt in elk geval één waardevolle les mee naar huis.

‘Als ik vertel dat ik vooral onder de indruk ben van hoe fijn ik het vind om in stilte te eten, zie ik mensen knikken.’

Dag 6: rustig aandoen & mindful in de bus zitten

Afgelopen nacht heb ik minder goed geslapen door de muggen. Ook maakten de verhalen van gisteravond best indruk op mij. Ik besluit de ochtendmeditatie over te slaan, zodat ik met genoeg energie mee kan doen aan de rest van de dag. Na het ontbijt pakken we de bus naar New Hamlet. Hier komen alle bezoekers bij elkaar voor een Dharma talk. Voordat het begint, is iedereen druk in de weer met koptelefoons. Tijdens de lezingen wordt er Vietnamees, Frans of Engels gesproken. Er zijn daarom altijd tolken aanwezig.

Ik voel me nog steeds niet top door de hooikoorts, dus ook de rest van de dag doe ik het rustig aan. Liggend in het gras zie ik mensen langzaam voorbij lopen tijdens een loopmeditatie. Een non vertelde tijdens de Dharma talk dat ze hier opnieuw heeft leren lopen, praten, luisteren en eten en drinken. Eigenlijk alle dingen die in het dagelijks leven zo vanzelfsprekend zijn. Ik had voordat ik naar Plum Village ging nooit gedacht dat je de meest simpele dingen met nóg meer aandacht kunt doen, maar hier ben ik daar continu mee aan het oefenen.

Plum Village dag 6’s Middags doe ik mee aan een ‘Dharma sharing’. Dit is een sessie waarbij iedereen een verhaal deelt, zonder dat daarop wordt gereageerd. Het kunnen inspirerende verhalen zijn, maar ik luister ook naar verdrietige gebeurtenissen. Ik merk dat ik niet zo goed weet wat ik ermee moet. ‘Ik heb genoeg verhalen om te delen’, denk ik, ‘maar waarom zou ik dat willen doen met een groep mensen die ik niet ken?’. Ik merk wel dat veel mensen tegen dezelfde dingen aanlopen. Die herkenbaarheid is fijn. Het is ook één van de doelen van een Dharma sharing lees ik op de website van Plum Village: “Sitting, listening and sharing together, we recognize our true connections to one another.”

‘Ik heb genoeg verhalen om te delen’ denk ik, ‘maar waarom zou ik dat willen doen met een groep mensen die ik niet ken?’

De Dharma sharing loopt iets uit, dus we haasten ons naar de bus. Ik grap tegen een andere bezoeker dat dit niet erg mindful is. Ook de buschauffeur heeft duidelijk haast. Ik kijk degene die naast me zit angstig aan: “Zullen we veilig aankomen?”, vraag ik haar. Dan luidt een non de bel. Ze roept iedereen op om de busrit mindful door te brengen. In plaats van uitgebreid met elkaar te kletsen, is iedereen de rest van de reis stil. Ik neem de omgeving hierdoor extra goed in me op. Ondertussen bedenk ik hoe ik thuis mindfulness nog meer een plek kan geven in mijn leven.

Dit neem ik mee naar huis

Op de dag van vertrek loop ik nog een laatste rondje door Plum Village. Ik merk dat ik nog niet zo goed weet wat ik van deze week vind. Toch zijn er een aantal lessen die ik mee naar huis neem. Zo wil ik…

  1. Mijn wekker doordeweeks een half uur eerder zetten. Hierdoor begin ik minder gehaast aan mijn dag.
  2. Vaker in stilte eten. Hierdoor geniet ik meer van wat ik proef.
  3. Meer stiltes laten vallen in gesprekken. Stilte kan juist heel mooi zijn.
  4. Onderzoeken of een Sangha, een boeddhistische meditatiegroep, bij mij past. Ik kan zo thuis door blijven gaan met mediteren in een groep.

Op Instagram gaf ik aan dat ik zonder doel naar Plum Village ging. Ik wilde er met een open blik heen. Die open blik heeft mij geholpen om meer over mindfulness, het boeddhisme en mezelf te leren. Grote kans dus dat ik vaker een mindfulnessretraite ga doen. Want ook al ben ik nog zo veel met mindfulness bezig, het is een kwestie van blijven oefenen.

Dit was het laatste deel over mijn week in Plum Village. Zou jij een keer een mindfulnessretraite willen doen? Of heb je al een keer zoiets gedaan?

You Might Also Like

Leave a Comment

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.