Inzicht Zen denken

Hoe stilte alles bleek te zijn

Hoe stilte alles bleek te zijn

Midden in de stad wonen, maar zonder alle geluiden en drukte. Ik wist niet dat het kon. En vooral: ik wist niet dat het mij zo veel gelukkiger zou maken. Is stilte dan echt zo belangrijk?

Een paar maanden geleden woonde ik in een mooi huis aan de rand van het centrum. Deze plek had alles waar ik vroeger naar verlangde. Een balkon, een straat vol gezelligheid, een slaapkamer met openslaande deuren en de stad op loopafstand. Dat het huis aan een drukke straat lag, vond ik het enige kleine minpunt. “Op den duur horen we het geluid echt niet meer”, zei mijn vriend, de eerste week dat we er woonden. “Ergens is het ook wel gezellig”, antwoordde ik positief. Niet wetende dat we een paar jaar later met een noice cancelling koptelefoon op de bank zouden zitten. Gezelligheid ten top.

Innerlijke (on)rust

Ik zou een klaagzang van duizend woorden kunnen schrijven over deze drukke weg. Hoe de ramen klapperden als een bus langsreed, hoe ik regelmatig voor de sokken werd gereden en hoe ik een fataal ongeluk zag gebeuren voor de deur. Maar dat is niet waarom ik dit schrijf. Wonen aan deze drukke straat, leverde mij namelijk een belangrijk inzicht op. Het liet mij inzien dat stilte essentieel is voor een innerlijke rust. Helemaal nieuw was deze ontdekking niet. In veel boeken over spiritualiteit en zelfontwikkeling lees je over het belang van stilte. Hoe stilte je helpt dichterbij jezelf te komen en de basis is voor een rustig hoofd. Alleen is er een groot verschil tussen iets lezen en iets zelf ervaren. Pas toen ik merkte wat al deze achtergrondruis met mij deed, zag ik hoe noodzakelijk stilte is.

Door dit inzicht had ik nu in een hutje op de hei kunnen wonen. Vaak genoeg heb ik daar de afgelopen jaren over gefantaseerd. Zo’n grote verhuizing bleek alleen niet nodig. Heel toevallig (of juist niet) kwam er een perfect huis op ons pad. In dezelfde stad, midden in het centrum, maar in de stilste straat ooit. En het mooiste van dit alles is dat mijn hoofd honderd keer leger is. Zonder dat ik daar eerst uren voor hoef te mediteren. Die rust is er (meestal) gewoon. Hoe ongewoon dat aan het begin ook voelde.

Zelfreflectie-oogkleppen

Duik je in de wereld van persoonlijke groei, dan is bij bijna ieder ‘probleem’ het advies om het antwoord in jezelf te zoeken. Introspectie staat centraal. In veel gevallen is dit een waardevol advies, maar lang niet altijd. Soms moet je die zelfreflectie-oogkleppen afzetten om te zien wat er écht aan de hand is. Toen bij mij het kwartje viel dat een huis aan drukke straat voor mij gewoonweg niet werkt, had ik verrassend snel een nieuwe plek gevonden. En ik denk dat voor veel zaken in het leven hetzelfde geldt. Als je eenmaal de vinger op de zere plek hebt gelegd, ontstaat er bijna vanzelf een oplossing. Misschien in de vorm van een nieuwe baan, een nieuwe liefde, een nieuwe hobby of – zoals bij mij – een nieuw huis met een gezonde dosis stilte.

 ‘When a flow doesn’t bloom, you fix the environment not the flower’

You Might Also Like

Leave a Comment

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.