Inzicht Zen denken

Mijn totaal-niet-zen-trekjes

Mijn totaal-niet-zen-trekjes

Niemand is perfect en ik dus ook niet. In mijn zoektocht naar meer zen in mijn leven geldt hetzelfde: de ene dag voel ik me meer zen dan de andere dag. Als het wat minder gaat, zijn het meestal die typische gewoontes waar ik tegenaan loop.

Diep van binnen ben ik een schoonmaakfreak

In mijn huis heb ik een kruimeldief en dat is gevaarlijk. Elk pluisje dat ik tegenkom, is slachtoffer geworden van dit multifunctionele apparaat. Het brengt de gekste taferelen met zich mee, zoals dat ik met de kruimeldief mijn zus achterna loop als ze mijn huis binnenkomt (als je een beelddenker bent, weet je hoe gek dat eruit ziet). Zelfs om tien uur ‘s avonds haal ik soms nog een doekje over de vloer. Echt goed voor mijn rug is dit obsessieve schoonmaakgedrag niet.

Er zijn dagen dat ik van hot naar her vlieg

Het liefst leef ik zo productief en efficiënt mogelijk. Als ik een tandartsafspraak vlak voor een college kan plannen, dan doe ik dat. Scheelt me immers weer een fietsritje! Maar op een dag waarop ik alles maar nét haal, ben ik vrijwel uitgeput als ik eindelijk een keer kan zitten. Ik slaap dan ook later, omdat ik mijn lichaam geen rust heb gegund en de adrenaline nog door mijn lichaam stroomt. Iets meer speling tussendoor zou handig zijn in plaats van alles in één dag proppen.

Op tijd komen kost me moeite

Oké, er was een tijd waarin ik altijd net een paar minuten later was dan gepland. Frustrerend, totdat ik op een dag besloot het anders te doen. Ik wilde voortaan minder gehaast aankomen op afspraken. Maar zelfs al zit mijn werk om de hoek, dan nog kan ik me hier moeilijk aan houden. Juist als ik denk dat ik nog zeeën van tijd heb, vergeet ik dat ik over tien minuten al op de fiets moet zitten, terwijl ik nog half aangekleed mijn ontbijt aan het wegwerken ben.

Ik onthoud de kleinste details

Ken je dat? Dat je ‘s avonds in bed nog ligt na te denken over een minuscuul detail? Die ene alinea die nog niet zo lekker loopt in je essay of je morgen een blauw of rood jack over je blouse aantrekt, dat je alweer een nieuwe panty moet kopen omdat 15 denier waardeloos is. Ik vraag me wel eens af hoe het kan dat mijn brein nog steeds niet is ontploft. Gelukkig zorgt mediteren ervoor dat mijn onrustige brein rustiger wordt.

Ik rek en strek als het te laat is

Piekeren is een signaal van stress. Ook je lichaam geeft stresssignalen af. In mijn geval hoopt stress zich op tussen mijn schouderbladen, in mijn nek en bij mijn onderrug. Vaak is het al te laat als ik mijn yogamatje uitrol. Dan kom ik bijvoorbeeld uit mijn werk en kan ik bijna niet wachten om in de kindhouding te gaan liggen, zodat mijn nek en schouders kunnen ontspannen.

Tot tien tellen moe(s)t ik leren

In mijn ideale wereld gaat alles zoals ik het voor me zie. Sinds ik op mezelf woon, dat is nu zo’n vijf jaar, heb ik gemerkt dat geen enkel pad vlekkeloos is. Waar je ook heen gaat, je zult altijd een kiezelsteen of, in het ergste geval, een berg op je weg tegenkomen. Door keer op keer een grote steen en dan weer een paar kleine steentjes tegen te komen, heb ik geleerd dat je hier juist iets van opsteekt. Bovenal heb ik gezien dat het geen zin heeft om ergens tegenin te gaan of iets met opzet om te draaien. Dat wil echter nog niet zeggen dat ik heel, heel soms sta te tieren om mijn frustraties.

Disclaimer: hoewel ik moeite heb om mij niet compleet over te geven aan mijn innerlijke schoonmaakfreak, wil dat niet zeggen dat mijn huis spik en span is.

Heb jij ook trekjes die totaal niet zen zijn?

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Sanne
    3 oktober 2015 at 17:37

    Wat leuk om te lezen! Ik ben een beetje te zen als het op schoonmaken neerkomt, haha. Maar daar zitten ook voordelen aan: als ik nu aan het stofzuigen was (zoals eigenlijk de bedoeling was) dan had ik deze leuke blogpost niet gelezen. 🙂

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.