wat-ik-leerde-van-een-week-niet-klagen
Psyche, Zen denken

Wat ik leerde van een week niet klagen

Zeven dagen niet mopperen, niet mekkeren en niet zeuren. Kortom: een week niet klagen. Vorige maand ging ik deze uitdaging aan. Wat heb ik van deze klaagvrije week geleerd?

“Ik ga een week niet klagen”, zei ik tegen een collega bij het koffiezetapparaat. “Goh, dat wordt lastig”, antwoordde hij. Glazig keek ik hem aan. “Ja, omdat je al zo weinig klaagt”, legde hij uit. Een soortgelijk gesprek herhaalde zich een paar keer die dag. De enige die het wél een grote uitdaging leek, was mijn vriend. Meteen ook de persoon waartegen ik het meeste klaag. En was een week klagen nu lastig? Ja en nee. Ik merkte dat ik eigenlijk niet veel hardop klaag, maar wel in mijn hoofd. Intern-gemopper dus. Niet eerder was ik mij hier zo bewust van. Het lukte hierdoor zelfs om af en toe deze negatieve gedachtes om te zetten in iets positiefs. Oefening baart kunst. Een klaagvrije week vind ik daarom voor iedereen een aanrader. Of je nu een rasechte positivo bent of meer een brombeer, het maakt je bewuster van je gedachten en de woorden die je de wereld in slingert. Zo leerde ik het volgende:

1. Klagen heeft geen zin

Het is een open deur, maar klagen levert je niets op. Niks, nada, noppes. Er wordt wel eens gezegd dat het oplucht, maar daar ben ik het niet mee eens. De reden dat klagen voor mij niets toevoegt, integendeel zelfs, beschreef ik al in het vorige artikel: elke keer dat je klaagt, straal je negatieve energie uit naar je omgeving en naar jezelf. In die tijd zou je ook met iets positiefs bezig kunnen zijn. Ik ontdekte dat het zelfs averechts werkt. Door te klagen ga je ergens niet minder tegenop zien, het wordt er niet makkelijker door en ook niet leuker. Het krijgt juist een negatieve lading.

2. Je eerste gedachte op een dag is écht belangrijk

Mijn wekker gaat meestal vroeg. Het komt wel eens voor dat ik daardoor mopperend mijn wekker uit zet en de dag negatief begin. Helemaal niet nodig. In het inspirerende boek Miracle Morning wordt benadrukt hoe belangrijk je eerste gedachte in de ochtend is. De schrijver, Hal Elrod, zegt zelfs dat je eerste gedachte in de ochtend vaak je laatste gedachte in de avond is. Stel dat je ’s avonds denkt: “Waarom moet ik morgen toch zo vroeg opstaan?”, is de kans groot dat je de volgende ochtend hier weer van baalt. Tijdens mijn klaagvrije week ontdekte ik dat de ochtend hét moment voor mij is om te klagen. Nu ik dat weet, kan ik er ook iets aan doen.

3. Klagen werkt verbindend

Iets dat we allemaal doen, kan bijna niet anders dan verbindend werken. Daarom was het wel even wennen om op een warme dag (25+ graden) níet te klagen over het weer. Als grote herfstliefhebber vind ik altijd dat ik het recht heb om te klagen als het heet is, want in de winter en herfst hoor je mij immers niet. Gelukkig ben ik nooit de enige die op deze dagen verlangt naar vallende blaadjes, frisse regenbuien en dikke truien. Nu moest ik alleen op een snikhete dag mijn mond houden en kon niet collectief klagen. Ergens toch wel jammer.

4. Klagen veroordelen werkt averechts

In de aankondiging van deze challenge schreef ik dat ik niet krampachtig wilde proberen om niet te klagen. Meestal werkt dat juist averechts. Toch vond ik het soms best vervelend als er een klaaggedachte op kwam. Door een podcast met liefdesexpert Jan Geurtz besefte ik dat het geen zin heeft om deze gedachtes te veroordelen. Zo zei hij: “Alles wat je veroordeeld, houd je in stand door het te veroordelen.” Die ga ik onthouden.

Zou jij dit wel eens willen proberen? 

Vorig artikel Volgend artikel

Suggesties

Geen reacties

Laat een reactie achter